Cerusyt w szczegółach

domy projekty gdynia. Szeroko rozpowszechniony jako typowy minerał wtórny strefy utleniania złóż kruszcowych, gdzie występuje z innymi wtórnymi minerałami ołowiu, cynku lub miedzi. Nierzadkie są pseudomorfozy po galenie, anglezycie lub fosgenicie, niekiedy niecałkowicie zastąpionych przez cerusyt. W rejonach dawnego górnictwa był intensywnie eksploatowany jako ruda ołowiu; wspaniałe okazy pochodzą przede wszystkim ze złóż kruszcowych Szwarcwaldu, Rheinlandu, Westfalii, Górnego i Dolnego Śląska. Ładne kryształy są znajdowane szczególnie w wydrążeniach częściowo rozłożonej galeny. Przejrzyste, bardzo duże kryształy pochodzą z Tsumeb/Namibia i Dona Ana, Nowy Meksyk / USA; znany także z wielu miejsc w Harzu; Friedrichssegen koło Bad Ems/Niemcy; Trzebionki, Olkusza/Polska; Pribramu/ Czechy; Monte Poni/Sardynia; Leadhills/Szkocja; Nerczyńska, Góry Jabłonowe/Rosja, Leadville/ Kolorado, Arizona/USA; Broken Hill/Zambia, Broken Hill/Australia. Cerusyt tworzy się także czasem na hałdach starych kopalń kruszców. Znaczenie i zastosowanie. Już Owidiusz określał ten minerał nazwą „cerussa\", którą można przetłumaczyć jako „biel ołowiowa\"; określenie to mogło być stosowane także w odniesieniu do innych związków ołowiu. Opublikowany w 1747 roku przez G. Walleriusa niemiecki przekład tego określenia jest tam jeszcze dzisiaj stosowanym synonimem cerusytu. Nazwę „cerusyt\" wprowadził w 1845 roku W. Haidinger opierając się na źródłosłowie łacińskim. Cerusyt był eksploatowany jako ruda ołowiu i ze względu na obecną w nim często domieszkę srebra. Ładne okazy są poszukiwane przez kolekcjonerów; przejrzyste, szlifowane fasetkowo kryształy są rzadkimi, amatorskimi kamieniami ozdobnymi. prace licencjackie