Baryt

Schody Wykazuje bardzo duże bogactwo form krystalograficznych; znane są osobniki zawierające ponad 200 ścian ograniczających jeden kryształ. Typowe są formy tabliczkowe lub słupkowe, zwykle wydłużone zgodnie z określoną osią krystalograficzną; kryształy najczęściej pozrastane w równoległe skupienia, także zbity, blaszkowy, kostkowy, skorupowy, ziemisty; znane są nerkowate skupienia zbudowane z promienisto- włóknistych lub koncentrycznych warstw. Zrosty tabliczkowych kryształów prowadzące do powstania „róż barytowych\". Łupliwość: doskonała; gęstość: 4,48; barwa: mętnobiały, żółty, czerwonawy, zabarwiony bituminami lub wrostkami drobnokrystalicznych siarczków na szaro lub czarno, zawsze w jasnych, pastelowych odcieniach barw. Najpospolitszy minerał baru, typowy minerał hydrotermalnych żył kruszcowych. Występuje zwykle w utworach niskotemperaturowych w szczelinach i żyłach kruszcowych. Najładniejsze kryształy pochodzą z Dufton w Westmoreland i Alston Moor, Egremont i Frizington w Cumberland/ Anglia; Pfibramu/ Czechy; klasyczne wystąpienia w Harzu i zachodnich Górach Kruszcowych; Wolfach, Wiedeń/Szwarcwald, Niemcy; Strawczynek koło Kielc; zbite żyły barytowe o miąższości do 10 m z galeną są znane z Harzu, z kruszcami kobaltu i niklu z rejonu Mansfeld, z minerałami manganu z IImenau w Turyngii, z antymonitem np. z Kapnik/ Rumunia. nowe Osiedla