Anhydryt

Rodos Kryształy idiomorficzne bywają rzadkie; „typu alpejskiego\" są izomet- 3-3,5 ryczne, inne kryształy niemet. _ zwykle słupkowe, pochodzące z żył hydrotermalnych często tabliczkowe; powierzchnie kryształów są wyraźnie prążkowane. Przeważnie zbity, grubo- lub drobnoziarnisty, skupienia promienisto- wlókniste. Lupliwość: doskonała; gęstość: 2,9-3,0; barwa: bezbarwny, mętnobiały, niebieskawy do łioletowego. Często zanieczyszczony domieszką substancji bitumicznych. Niektóre okazy wykazują termoluminescencję i fluorescencję pod wpływem promieniowania ultrafioletowego. Powstawanie i wystąpienia. Szeroko rozpowszechniony jako minerał skałotwórczy, często występuje z gipsem w złożach solnych i z dolomitem. Wytrąca się z odparowywanych roztworów wodnych. Znany z utworów cechsztynu Niemiec: Hannover, południowy Harz. W Polsce występuje w utworach solnych cechsztynu i miocenu Podkarpacia. W zmetamorfizowanych złożach soli; tunel Simplon. W żyłach hydrotermalnych; w Harzu/Niemcy. Anhydryt przechodzi poprzez hydratację w gips ze wzrostem objętości o około 60%. Znaczenie i zastosowanie. Nazwa od greckiego an = bez i hydro = wóa, „gips bez wody\". Stosowany m.in. do produkcji siarczanu amonowego i kwasu siarkowego, Forum Stephenie Meyer